Plastic hinge properties play a crucial role in predicting the nonlinear response of structural elements. The plastic hinge region of reinforced concrete normal beams has been previously studied experimentally and analytically. The main objective of this research is to evaluate the behavior of the plastic hinge region of reinforced concrete deep beams and its comparison with normal beams through finite element simulation. To do so, ten beams contain six deep beams, and four normal beams, under concentrated and uniformly distributed loading, are investigated. Lengths in the plastic hinge region involving curvature localization, rebar yielding, and concrete crushing zones are studied. The results indicate that the curvature localization zone is not suitable for the prediction of plastic hinge length in reinforced concrete deep beams. Based on the results it can be stated that in simply supported normal beams the concrete crushing zone is focused on the middle span, but in simply supported deep beams by creating a compression strut between loading place and support, the concrete crushing zone spreads along the compression trajectory. The rebar yielding zone of simply supported beams increases as the loading type is changed from the concentrated load at the middle to the uniformly distributed load.

هدف از مطالعه حاضر تعیین و اولویت بندی عوامل موثر بر مدیریت دانش در یک پارک علم و فناوری به عنوان اولین قدم در پیاده سازی فرآیند مدیریت دانش در پارک های علم و فناوری است. در یک پارک علم و فناوری هدف اصلی، افزایش ثروت در جامعه از طریق توسعه نوآوری مبتنی بر دانش و رقابت سازنده میان موسسات دانش محور می باشد. بنابراین فرآیند مدیریت و توسعه دانش به عنوان ابزاری مهم در خلق، توسعه و به اشتراک گذاری دانش و پیوند دادن دانش و فناوری، به عنوان یکی از مهمترین فرآیندهای مورد توجه، ارزیابی و پایش در پارک ها در نظر گرفته می شود. در این راستا 31 عامل فرعی در قالب هفت عامل اصلی نیروی انسانی، راهبرد، مدیریت، ارزیابی، فرهنگ سازمانی، فرایندها، فناوری اطلاعات که همان عوامل موثر بر موفقیت مدیریت دانش در یک پارک علم و فناوری می باشند، بر اساس مطالعات مرتبط شناسایی شده است و به کمک فرایند تحلیل سلسله مراتبی و با استفاده از نظرات خبرگان و متخصصین وزن دهی شده است. بر این اساس اولویت عوامل اصلی موثر بر موفقیت مدیریت دانش به صورت: نیروی انسانی، راهبرد، مدیریت، فرهنگ سازمانی، فرایندها، ارزیابی و فناوری اطلاعات تعیین شده است. با توجه به تعداد زیاد عوامل فرعی موثر، از بین عوامل فرعی موثر بر هر عامل اصلی 2 عامل فرعی با بالاترین اولویت تاثیر بر مدیریت دانش انتخاب شده است. در نهایت مدل مذکور برای ارزیابی 9 مرکز رشد فناوری وابسته به پارک علم و فناوری یزد مورد استفاده قرار گرفته شده است.

زمینه و هدف با توجه به اهمیت قلیاییت در تنظیم pH و نقش بافری آن، در این مطالعه، تاثیر قلیاییت فاضلاب ورودی بر کارایی واحد بافل دار بی هوازی و تعیین بهترین ماده شیمیایی برای تامین قلیاییت فاضلاب مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی این مطالعه جهت تعیین رابطه بین قلیاییت فاضلاب ورودی و راندمان حذف پارامترهایCOD، BOD5 و TSS در تصفیه خانه انجام شد. برای تعیین ماده قلیای بهینه جهت تامین قلیاییت سیستم های بی هوازی، چهار ماده شیمیایی رایج NaOH، Ca(OH)2، Na2CO3 و MgO انتخاب گردید و با استفاده از جارتست و روش طراحی آزمایشات یک فاکتور در زمان (One Factor At Time (OFAT)) مورد بررسی قرار داده شد. یافته ها براساس نتایج حداکثر راندمان حذف پارامترهای COD، BOD5 و TSS به ترتیب برابر با 62، 66/6 و 71/2 درصد در قلیاییت mgCaCO3/L 1260 به دست آمد همچنین، دوز بهینه جهت تامین یک واحد قلیاییت توسطNa2CO3, Ca(OH)2 و MgO به ترتیب mg/L 0/53، 0/54 و 0/3 در زمان تماس min5 و میزان اختلاط rpm 150 و برایNaOH mg/L0/35 در زمان min 3 و اختلاط rpm100 به دست آمد. نتیجه گیری نتایج نشان داد عملکرد راکتور بافل دار بی هوازی ارتباط زیادی با تامین قلیاییت ورودی به راکتور دارد و استفاده از MgO می تواند به عنوان یک ماده قلیایی مناسب جهت خنثی سازی فاضلاب های اسیدی و تامین قلیاییت سیستم ABR مورد توجه قرار گیرد.

نیتریفیکاسیون بخش بسیار مهمی از چرخه نیتروژن در طبیعت است که طی آن عمل اکسیداسیون آمونیاک توسط باکتری ها انجام می شود. در مرحله اول نیتریفیکاسیون، میکروارگانیسم های شیمیولیتوتروف آمونیاک را اکسید کرده و به نیتریت تبدیل می نمایند و در مرحله دوم نیتریت حاصله توسط باکتری های اکسید کننده نیتریت به نیترات تبدیل می شود. در این مطالعه از بین فاکتورهای متعددی که بر سرعت نیتریفیکاسیون تاثیر می گذارند، تاثیر نسبت COD/N فاضلاب ورودی بر روی سرعت نیتریفیکاسیون، در یک راکتور آزمایشگاهی بررسی گردید. جهت تامین فاضلاب ورودی این راکتور آزمایشگاهی بررسی گردید. جهت تامین فاضلاب ورودی این راکتور نیز فاضلاب به صورت مصنوعی تولید شد به طوری که غلظت آمونیاک آن در حد 25 mgNH4+/ L باشد. نسبتCOD/N  در فاضلاب ورودی، در مراحل مختلف با تغییر مقدار COD تغییر داده شد، به طوری که مقدار آن از حد 0.083 ± 10.01 تا 0.22± 24.08 در مدت زمان مطالعه متغیر بود. نتایج به دست آمده نشان می دهد که در دامنه 0.083± 10.01 تا 14.15±0.17g COD/gN  رابطه مستقیمی بین نسبت COD/N و سرعت نیتریفیکاسیون وجود دارد ولی در نسبت COD/N بالاتر از 0.17± 14.15  تا gCOD/gN 0.22+24.08  این رابطه به صورت معکوس می باشد.

کیتوزان یک پلیمر کاتیونی زیست تجزیه پذیر بوده که از دی استیلاسیون کیتین مشتق شده است. در این تحقیق با هدف بررسی اثر کیتوزان به عنوان کمک منعقد کننده در بهبود عملکرد منعقد کننده پلی آلومینیوم کلراید در حذف کدورت، از آب آشامیدنی صورت پذیرفت. این پژوهش در مقیاس آزمایشگاهی و با استفاده از دستگاه جارتست در تصفیه خانه آب اهواز انجام شد. آزمایش ها بر مبنای متغیرهایی چون غلظت ماده منعقدکننده، pH و نیز غلظت کیتوزان به عنوان کمک منعقدکننده صورت پذیرفت. نمونه ها پس از آماده سازی در دستگاه جارتست، تحت عمل اختلاط سریع با 120 دور در دقیقه به مدت 1 دقیقه و اختلاط آرام با سرعت 40 دور در دقیقه به مدت 20 دقیقه و همچنین مدت 30 دقیقه به منظور ته نشینی در شرایط سکون قرار گرفتند. pH بهینه برای حذف کدورت، در pH برابر 8 مشاهده گردید. در بهینه پلی آلومینیوم کلراید به همراه کیتوزان، به ترتیب 5 میلی گرم در لیتر و 0.02 میلی گرم در لیتر به دست آمد. در شرایط بهینه کاربرد کیتوزان حدود 50 درصد غلظت منعقد کننده پلی آلومینیوم کلراید را کاهش داد. به علاوه، فلوک های تشکیل شده توسط کیتوزان درشت تر بوده و سرعت ته نشینی بالایی داشتند. نتایج تحقیق بیانگر کارایی خوب کیتوزان به عنوان کمک منعقد کننده در حذف کدورت از آب آشامیدنی است.

حضور فلزات سنگین در محیط زیست به دلیل آثار مضر آن ها بر سلامت انسان، بعنوان یک مشکل تلقی می گردد. امروزه جاذب های گیاهی با عملکرد بالا برای تصفیه فاضلاب حاوی فلزات سنگین از جمله کادمیم توسعه یافته و نسبت به بقیه جاذب ها ارجحیت دارند. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر تغییر غلظت جریان ورودی به ستون بر حذف کادمیم بوسیله جاذب کنوکارپوس می باشد. کنوکارپوس از مواد زائد گیاهی باغ های شهر دهلران تهیه و ساختار ظاهری جاذب بررسی شد. در مطالعه حاضر تأثیر غلظت ورودی به ستون بر جذب کادمیم توسط جاذب کنوکارپوس بررسی و از دو مدل آدامز-بوهارت و توماس برای مدلسازی داده های ستون جذب استفاده شد. نتایج بررسی خصوصیات ظاهری نشان داد که سطح جاذب دارای گودی های عمیق بوده و جاذب مورد مطالعه دارای ساختاری پیچیده، درهم، ناهموار و نامنظم می باشد. نتایج بررسی منحنی های شکست نشان داد که در غلظت های بالاتر، شکست بستر در طی زمان کمتری اتفاق می افتد. با افزایش غلظت ورودی به ستون، منحنی های شکست دارای شیب بیشتر شده و حجم شکست کاهش می یابد. همچنین مدل آدامز-بوهارت دارای برازش بهتری از داده های ستون جذب می باشد.

Progressive collapse studies generally assess the performance of the structure under gravity and blast loads, while earthquakes may also lead to the progressive collapse of a damaged structure. In this study, the progressive collapse response of concentrically braced dual systems with steel moment-resisting frames was assessed under seismic loads through pushover analysis using triangular and uniform lateral load patterns. Two different bracing types (X and inverted V braces) were considered, and their performances were compared under different lateral load patterns using the nonlinear static alternate path method recommended in the Unified Facilities Criteria (UFC) guideline. Eventually, the seismic progressive collapse resistance of models was compared to their progressive collapse response under gravity loads. These studies showed that models under the seismic progressive collapse loads satisfied UFC acceptance criteria and limited rehabilitation objective. The structures had better performance under seismic progressive collapse than models under gravity loads because of more resistance, ductility, suitable load redistribution, and more structural elements that participated in load redistribution. Furthermore, despite studies on progressive collapse under gravity loads, the dual system with X braces showed better progressive collapse performance (more resistance, residual reserve strength ratio and ductility) under seismic loads than the model with inverted V braces.